داستان ۱: مردی که وسط ویرانی تصمیم گرفت کفش بسازد
سال ۱۹۴۵.
ژاپن شکست خورده بود. شهرها خاکستری بودند. مردم بیشتر از اینکه به آینده فکر کنند، به زنده ماندن فکر میکردند.
در همین فضای سنگین، مردی سیساله به نام کیهاچیرو اونیتسوکا هر روز چیزی میدید که ذهنش را درگیر میکرد:
جوانهایی که بیهدف در خیابانها پرسه میزدند.
او باور داشت اگر این نسل سرگرم نشود، اگر انرژیشان در مسیر درستی خرج نشود، آینده ژاپن تاریکتر خواهد شد.
یک روز کنار زمین خاکی مدرسهای ایستاد. چند نوجوان با توپ کهنهای بازی میکردند. کفشهایشان پاره بود. بعضیها حتی با کفش معمولی میدویدند.
همانجا یک فکر ساده اما بزرگ در ذهنش جرقه زد:
«اگر من نتوانم کشور را بسازم، شاید بتوانم پاهایش را قویتر کنم.»
او نه کارخانه داشت، نه سرمایه هنگفت، نه تجربه طراحی کفش.
اما یک باور داشت:
ورزش میتواند ذهن و بدن را همزمان نجات دهد.
سال ۱۹۴۹، در یک کارگاه کوچک در شهر کوبه، شرکتش را تأسیس کرد.
نامش را گذاشت:
Onitsuka Tiger
ببر؛ نماد قدرت، سرعت و اراده.
هیچکس آن روز فکر نمیکرد این تصمیم ساده، شروع داستان برندی باشد که سالها بعد نامش در بزرگترین ماراتنهای دنیا شنیده شود.
داستان ۲: اختاپوسی که صنعت کفش را تغییر داد
اونیتسوکا برای ساخت اولین کفش بسکتبالش با مشکل بزرگی روبهرو شد.
بازیکنان میگفتند کفشها روی زمین لیز میخورند.
اگر چسبندگی نباشد، سرعت هم بیفایده است.
او روزها طراحی میکرد و شبها فکر میکرد.
اما ایدهای پیدا نمیشد.
یک شب هنگام شام، چشمش به بشقابش افتاد.
داخل آن، تکههای اختاپوس بود.
اختاپوس با مکندههایش به هر سطحی میچسبد.
نه لیز میخورد، نه کنترلش را از دست میدهد.
اونیتسوکا همانجا قاشق را زمین گذاشت.
«اگر کف کفش هم چنین الگویی داشته باشد چه؟»
چند هفته بعد، اولین کفش بسکتبال با الگویی شبیه مکندههای اختاپوس تولید شد.
نتیجه؟
بازیکنان ناگهان احساس کردند زمین زیر پایشان محکمتر شده.
گاهی انقلاب از یک کارخانه بزرگ شروع نمیشود…
از یک بشقاب غذا شروع میشود.
داستان ۳: ماراتنی که نام تایگر را جهانی کرد
دهه ۱۹۵۰.
Onitsuka Tiger هنوز برند کوچکی بود که فقط در ژاپن شناخته میشد.
اما اونیتسوکا یک رویا داشت:
دیدن کفشهایش در مسابقات بینالمللی.
وقتی دوندهای ژاپنی به نام شیگکی تاناکا تصمیم گرفت در ماراتن بوستون شرکت کند، از کفشهای تایگر استفاده کرد.
مسابقه سخت بود. مسیر طولانی، نفسگیر و بیرحم.
اما وقتی تاناکا از خط پایان عبور کرد، اتفاقی افتاد که مسیر شرکت را تغییر داد:
او قهرمان شد.
خبر در ژاپن پیچید.
«کفش ژاپنی در آمریکا قهرمان شد.»
برای یک برند کوچک، این پیروزی حکم انفجار را داشت.
داستان ۴: وقتی دو جوان آمریکایی وارد داستان شدند
اوایل دهه ۶۰ میلادی، مرد جوانی به نام فیل نایت به ژاپن سفر کرد.
او دانشجوی MBA بود و یک ایده در سر داشت:
وارد کردن کفشهای باکیفیت ژاپنی به آمریکا.
وقتی به دفتر Onitsuka رفت، شاید خود اونیتسوکا هم فکر نمیکرد این دیدار بعدها بخشی از تاریخ صنعت کفش شود.
نایت پیشنهاد همکاری داد.
او میخواست کفشهای تایگر را در آمریکا بفروشد.
اونیتسوکا قبول کرد.
چند سال بعد، همان جوان آمریکایی برند خودش را ساخت:
Nike
در واقع قبل از اینکه نایک به نایک تبدیل شود، فروشنده کفشهای تایگر بود.
تاریخ گاهی خیلی پیچیدهتر از چیزی است که فکر میکنیم.
داستان ۵: جداییای که یک رقیب ساخت
همکاری Onitsuka و فیل نایت در ابتدا موفق بود.
اما کمکم اختلافها شروع شد.
نایت میخواست مستقل شود.
میخواست طراحی خودش را داشته باشد.
در نهایت همکاری قطع شد.
از دل این جدایی، یکی از بزرگترین رقابتهای تاریخ صنعت کفش شکل گرفت:
ASICS در برابر Nike
شاید اگر آن اختلاف پیش نمیآمد، امروز نقشه صنعت کفش ورزشی کاملاً متفاوت بود.
گاهی رقابت، بهترین نسخه برندها را میسازد.
داستان ۶: وقتی علم وارد کفش شد
اوایل دهه ۷۰ میلادی، بازار کفش ورزشی ناگهان شلوغ شد.
برندهای آمریکایی یکییکی وارد میدان میشدند. طراحیهای جدید، تبلیغات بزرگ و رقابت شدید.
اما اونیتسوکا یک چیز را متفاوت میدید.
او معتقد بود بیشتر شرکتها فقط «کفش میفروشند»، اما کمتر کسی واقعاً به بدن ورزشکار فکر میکند.
یک روز در جلسهای با مهندسان شرکت گفت:
«اگر بدن انسان را نفهمیم، هیچوقت کفش واقعی ورزشی نمیسازیم.»
در همان سالها، ایدهای عجیب در شرکت مطرح شد:
تشکیل یک مرکز تحقیقاتی مخصوص علم حرکت بدن.
آن زمان چنین چیزی در صنعت کفش تقریباً وجود نداشت.
در سال ۱۹۸۵، این ایده به واقعیت تبدیل شد:
ASICS Institute of Sport Science در شهر کوبه.
در این مرکز، دانشمندان شروع کردند به بررسی چیزهایی که قبلاً هیچ برند کفشی بررسی نکرده بود:
- فشار وارد شده به پا هنگام دویدن
- نحوه توزیع وزن بدن
- حرکت مفاصل هنگام تغییر سرعت
- ضربهای که زمین به بدن وارد میکند
آنها ورزشکاران را روی دستگاههای عجیب میدواندند.
حسگرها زیر پا قرار میدادند.
فیلمهای آهسته از حرکت بدن میگرفتند.
هدف فقط یک چیز بود:
ساختن کفشی که با بدن انسان هماهنگ باشد.
این تصمیم بعدها تبدیل شد به یکی از بزرگترین مزیتهای ASICS در دنیا.
داستان ۷: تولد ژل؛ انقلابی زیر پا
در آزمایشگاه کوبه، دانشمندان یک مشکل قدیمی را بررسی میکردند:
وقتی یک دونده قدم برمیدارد، نیرویی چند برابر وزن بدن به پا برمیگردد.
در یک ماراتن ۴۲ کیلومتری، این ضربه هزاران بار تکرار میشود.
همین ضربهها باعث آسیبهایی مثل:
- درد زانو
- آسیب مچ
- التهاب مفاصل
مهندسان ASICS به دنبال مادهای بودند که این ضربه را جذب کند.
بعد از آزمایشهای زیاد، به مادهای خاص رسیدند:
یک ژل سیلیکونی انعطافپذیر.
این ژل وقتی فشار وارد میشد فشرده میشد و بعد دوباره به شکل اولیه برمیگشت.
در سال ۱۹۸۶، اولین کفش با GEL Technology معرفی شد.
وقتی دوندگان آن را امتحان کردند، واکنشها جالب بود.
بعضیها گفتند:
«انگار روی زمین نرم میدویم.»
این فناوری بعدها تبدیل شد به امضای ASICS.
تا امروز میلیونها کفش با همین تکنولوژی ساخته شدهاند.
داستان ۸: فلسفهای که نام برند را ساخت
خیلیها نمیدانند ASICS فقط یک نام نیست.
این نام در واقع مخفف یک جمله لاتین است:
Anima Sana In Corpore Sano
معنایش چیست؟
«روح سالم در بدن سالم.»
اونیتسوکا به شدت به این جمله باور داشت.
او فکر میکرد ورزش فقط برای قهرمان شدن نیست؛
ورزش برای ساختن انسان سالم است.
وقتی شرکت در سال ۱۹۷۷ چند برند مختلف را با هم ادغام کرد، تصمیم گرفتند نام جدیدی انتخاب کنند.
نامی که فلسفه شرکت را نشان دهد.
نتیجه شد:
ASICS
برندی که فلسفهاش از همان ابتدا فراتر از کفش بود.
داستان ۹: بحران بزرگی که نزدیک بود همهچیز را نابود کند
دهه ۹۰ برای ASICS ساده نبود.
در آمریکا، برندهایی مثل:
- Nike
- Reebok
- Adidas
با سرعت عجیبی رشد میکردند.
تبلیغاتشان همهجا بود.
ستارههای بزرگ ورزشی با آنها قرارداد داشتند.
ASICS اما سبک متفاوتی داشت.
کمتر تبلیغ میکرد. بیشتر روی تکنولوژی تمرکز داشت.
در نتیجه، در برخی بازارها سهمش کاهش پیدا کرد.
جلسات مدیریتی شرکت در آن سالها بسیار جدی بود.
یک سؤال مهم مطرح شد:
«آیا باید مثل رقبا تبلیغات عظیم انجام دهیم؟
یا مسیر علمی خودمان را ادامه دهیم؟»
تصمیم نهایی شجاعانه بود:
آنها تصمیم گرفتند همان مسیر علمی را ادامه دهند.
به جای ستارههای تبلیغاتی، روی عملکرد واقعی کفش تمرکز کردند.
سالها بعد، همین تصمیم باعث شد ASICS به یکی از محبوبترین برندها بین دوندگان حرفهای تبدیل شود.
داستان ۱۰: کفشی که ماراتنها را تسخیر کرد
در دنیای دویدن، یک چیز اهمیت زیادی دارد:
اعتماد.
وقتی یک دونده حرفهای برای ماراتن آماده میشود، کفشش باید دقیقاً همان چیزی باشد که بدنش نیاز دارد.
در دهه ۲۰۰۰، مدلهایی مثل:
ASICS Gel-Kayano
و
ASICS Nimbus
به سرعت بین دوندگان محبوب شدند.
دوندگان میگفتند:
- راحت
- پایدار
- مناسب برای مسافتهای طولانی
در خیلی از ماراتنهای دنیا، اگر به پای دوندگان نگاه میکردی، یک نام را زیاد میدیدی:
ASICS
برندی که زمانی در یک کارگاه کوچک شروع شده بود، حالا زیر پای هزاران دونده در بزرگترین مسابقات جهان قرار داشت.
داستان ۱۱: خطوطی که تبدیل به امضای یک برند شدند
اوایل دهه ۶۰ میلادی، کفشهای ورزشی در ظاهر تفاوت زیادی با هم نداشتند.
بیشترشان ساده بودند؛ یک کف لاستیکی، چند تکه پارچه یا چرم، و تمام.
اما اونیتسوکا میدانست یک برند بزرگ باید چیزی داشته باشد که حتی از دور هم شناخته شود.
یک روز طراحان شرکت در حال کار روی مدل جدیدی از کفش دو بودند.
طرحها روی میز پخش شده بود، اما هیچکدام حس خاصی نداشت.
اونیتسوکا به یکی از طرحها خیره شد و گفت:
«ما باید چیزی داشته باشیم که وقتی یک دونده از دور میآید، مردم بفهمند کفش او چیست.»
بعد از چندین آزمایش، طراحان به الگویی رسیدند که بعدها معروف شد:
Tiger Stripes
چند خط منحنی که از کنار کفش عبور میکردند.
در ابتدا فقط یک تصمیم طراحی بود، اما خیلی زود تبدیل شد به امضای بصری برند.
امروز اگر حتی از چند متری هم به یک کفش ASICS نگاه کنید، آن خطوط را میبینید.
و همان لحظه میفهمید با چه برندی طرف هستید.
داستان ۱۲: رقابتی که صنعت کفش را داغ کرد
دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی زمان انفجار برندهای ورزشی بود.
Nike با تبلیغات بزرگ و ستارههای ورزشی در حال تسخیر بازار بود.
Adidas هم با میراث قدیمی خود هنوز قدرت زیادی داشت.
در این میان، ASICS تصمیم گرفت وارد رقابتی متفاوت شود.
آنها به جای تمرکز روی بسکتبال یا فوتبال، بازار خاصی را انتخاب کردند:
دوندگان حرفهای
این تصمیم ساده نبود.
بازار کوچکتر بود، اما کاربرانش بسیار حساس بودند.
یک دونده حرفهای اگر از کفشی راضی نباشد، خیلی سریع آن را کنار میگذارد.
ASICS شروع کرد به همکاری نزدیک با مربیان دو و ورزشکاران ماراتن.
هر مدل کفش بارها آزمایش میشد.
دوندگان نظر میدادند.
طراحی دوباره اصلاح میشد.
کمکم اتفاقی افتاد که شاید کمتر کسی پیشبینی میکرد:
ASICS تبدیل شد به یکی از معتبرترین برندها در دنیای دویدن.
داستان ۱۳: کفشی که از آزمایشگاه آمد
در آزمایشگاه تحقیقاتی کوبه، مهندسان همیشه یک سؤال داشتند:
«چطور میتوانیم دویدن را طبیعیتر کنیم؟»
مشکل این بود که بسیاری از کفشهای آن زمان بیش از حد سفت بودند.
آنها حرکت طبیعی پا را محدود میکردند.
نتیجه این تحقیقات، تولد یکی از معروفترین سریهای ASICS شد:
Gel-Lyte
این کفشها طراحی سبکتر داشتند و به پا اجازه میدادند طبیعیتر حرکت کند.
در ابتدا فقط برای دوندگان ساخته شده بودند، اما خیلی زود وارد فرهنگ خیابانی شدند.
در دهههای بعد، مدلهای Gel-Lyte تبدیل شدند به یکی از محبوبترین کفشهای کلکسیونی دنیا.
داستان ۱۴: وقتی ASICS وارد دنیای مد شد
برای سالها، ASICS فقط به عنوان یک برند ورزشی شناخته میشد.
اما در دهه ۲۰۱۰ اتفاق جالبی افتاد.
طراحان مد و برندهای استریتویر شروع کردند به همکاری با ASICS.
مدلهایی مثل:
- Gel-Lyte III
- Gel-Kayano
- Gel-Nimbus
کمکم وارد دنیای فشن شدند.
رنگهای خاص، نسخههای محدود و همکاری با برندهای معروف باعث شد ناگهان کفشهای ASICS در خیابانهای نیویورک، توکیو و پاریس دیده شوند.
چیزی که زمانی فقط کفش دویدن بود، حالا تبدیل شده بود به آیتم مد.
داستان ۱۵: ماراتنی که هیچوقت تمام نمیشود
اگر به دفتر مرکزی ASICS در کوبه بروید، یک جمله را زیاد میشنوید:
«ما هنوز در ابتدای مسیر هستیم.»
با وجود دههها تجربه، شرکت هنوز همان فلسفه اولیه را دنبال میکند:
ساختن کفشی که به انسان کمک کند بهتر حرکت کند.
امروز ASICS در بیش از صد کشور حضور دارد.
میلیونها دونده در جهان از محصولاتش استفاده میکنند.
اما اگر داستان را از ابتدا نگاه کنیم، همهچیز از یک فکر ساده شروع شد:
مردی که در ژاپنِ بعد از جنگ به چند نوجوان نگاه کرد که با کفشهای پاره فوتبال بازی میکردند.
او تصمیم گرفت کاری کند.
و گاهی تاریخ دقیقاً همینطور ساخته میشود.
نه با برنامههای بزرگ، بلکه با یک تصمیم ساده.
داستان ۱۶: مهندسی به نام کایانو
سال ۱۹۹۳ در آزمایشگاه ASICS، پروژهای شروع شد که بعدها تبدیل به یکی از مشهورترین کفشهای دنیا شد.
طراحی این کفش به یک مهندس جوان سپرده شد:
توشیکازو کایانو
او فقط یک طراح نبود؛ ذهنی وسواسی داشت. هر میلیمتر کفش برایش اهمیت داشت.
کایانو معتقد بود کفش دویدن باید مثل یک سیستم تعلیق پیشرفته عمل کند.
مثل ماشینی که در جاده ناهموار حرکت میکند.
او هفتهها روی مدلهای آزمایشی کار کرد.
کفشها را میبرید، دوباره میساخت، دوباره آزمایش میکرد.
در نهایت اولین نسخه GEL-Kayano متولد شد.
این کفش چند ویژگی خاص داشت:
- پایداری بسیار بالا
- جذب ضربه فوقالعاده
- طراحی دقیق برای دوندگان مسافت طولانی
وقتی مدل اول وارد بازار شد، دوندگان حرفهای خیلی زود آن را کشف کردند.
امروز بعد از بیش از ۳۰ سال، هنوز سری Kayano یکی از محبوبترین کفشهای دویدن در جهان است.
کمتر کفشی در صنعت ورزش چنین عمر طولانی داشته است.
داستان ۱۷: جنگ فناوری در صنعت کفش
دهه ۲۰۰۰، رقابت بین برندهای ورزشی وارد مرحلهای کاملاً جدید شد.
Nike روی فناوری Air تمرکز داشت.
Adidas با Boost وارد میدان شد.
و ASICS همچنان با GEL پیش میرفت.
اما رقابت فقط درباره مواد نبود.
بحث اصلی این بود:
«کدام برند واقعاً بهتر از بدن انسان محافظت میکند؟»
مهندسان ASICS هزاران ساعت صرف بررسی حرکت پا کردند.
آنها فهمیدند بسیاری از دوندگان هنگام دویدن دچار مشکلی به نام Overpronation میشوند؛ یعنی پا بیش از حد به داخل میچرخد.
برای حل این مشکل، سیستمهای جدیدی طراحی شد:
- Dynamic DuoMax
- Guidance Line
- Trusstic System
هرکدام برای کنترل حرکت پا و جلوگیری از آسیب طراحی شده بودند.
در حالی که بعضی برندها بیشتر روی تبلیغات تمرکز داشتند، ASICS همچنان به یک چیز وفادار ماند:
مهندسی واقعی.
داستان ۱۸: کفشی برای دویدن در دل طبیعت
تا سالها، بیشتر کفشهای ASICS برای جاده و پیست طراحی میشدند.
اما در دهه ۲۰۰۰ یک موج جدید در جهان ورزش شکل گرفت:
Trail Running
دویدن در کوه، جنگل و مسیرهای ناهموار.
این نوع دویدن کاملاً متفاوت بود.
زمین نرم نبود.
سنگ، گل، ریشه درختان و شیبهای تند همه جا بودند.
ASICS شروع کرد به طراحی کفشهایی مخصوص این شرایط.
نتیجه یکی از محبوبترین سریها شد:
GEL-Fuji
این کفشها ویژگیهای خاصی داشتند:
- چسبندگی بالا
- محافظت از پا در برابر سنگ
- پایداری در مسیرهای ناهموار
برای اولین بار، ASICS وارد دنیای ماجراجویی در طبیعت شد.
داستان ۱۹: ماراتن توکیو
اگر شهری در دنیا باشد که روح ASICS در آن جریان داشته باشد، آن شهر توکیو است.
ماراتن توکیو یکی از بزرگترین مسابقات دویدن در جهان است.
هر سال هزاران دونده از سراسر دنیا در آن شرکت میکنند.
در بسیاری از این مسابقات، اگر به پاهای دوندگان نگاه کنید، یک چیز مشترک میبینید:
کفشهای ASICS.
برای دوندگان، این برند تبدیل شده به نماد:
- دوام
- راحتی
- اعتماد
بسیاری از مربیان حرفهای هنوز هم ASICS را برای تمرینهای طولانی توصیه میکنند.
داستان ۲۰: آیندهای که هنوز نوشته نشده
امروز صنعت کفش ورزشی به شدت در حال تغییر است.
هوش مصنوعی، چاپ سهبعدی و مواد پیشرفته وارد میدان شدهاند.
ASICS هم بیکار ننشسته است.
شرکت در حال کار روی فناوریهایی مثل:
- طراحی کفش با دادههای بیومکانیکی
- مواد فوق سبک
- تولید پایدار برای محیط زیست
اما اگر از مدیران ASICS بپرسید مهمترین اصل شرکت چیست، پاسخ هنوز همان جمله قدیمی است:
Anima Sana In Corpore Sano
روح سالم در بدن سالم.
فلسفهای که بیش از هفتاد سال پیش شکل گرفت…
و هنوز مسیر این برند را مشخص میکند.
داستان ۲۱: زمانی که سرعت معنای تازهای پیدا کرد
سالها بود که دنیای دویدن دنبال یک چیز بود:
سرعت بیشتر با انرژی کمتر.
در اواخر دهه ۲۰۱۰، کفشهای مسابقهای وارد دورهای تازه شدند.
برندها شروع کردند به استفاده از صفحههای فیبر کربن در کف کفش.
این صفحهها مثل یک فنر عمل میکردند؛
انرژی قدم دونده را ذخیره میکردند و دوباره به جلو برمیگرداندند.
ASICS هم وارد این رقابت شد.
مهندسان شرکت ماهها روی طراحی جدیدی کار کردند.
آنها میخواستند کفشی بسازند که هم سریع باشد و هم پای دونده را خسته نکند.
نتیجه شد:
Metaspeed Sky
این کفش برای دوندگانی طراحی شده بود که هنگام دویدن با افزایش طول گام سرعتشان را بیشتر میکنند.
خیلی زود دوندگان حرفهای متوجه شدند این کفش واقعاً متفاوت است.
در مسابقات بینالمللی، نام Metaspeed کمکم در کنار سریعترین کفشهای دنیا دیده شد.
داستان ۲۲: جنگ کفشهای کربنی
وقتی Nike کفش Vaporfly را معرفی کرد، دنیای دویدن شوکه شد.
رکوردهای ماراتن یکی پس از دیگری شکسته میشدند.
همه درباره یک چیز حرف میزدند:
«آیا کفش میتواند رکورد بسازد؟»
ASICS نمیخواست فقط تقلید کند.
آنها تحقیق کردند و متوجه شدند همه دوندگان یک سبک دویدن ندارند.
بعضیها سرعتشان را با افزایش طول گام بیشتر میکنند.
بعضیها با افزایش تعداد قدمها.
برای همین ASICS تصمیمی هوشمندانه گرفت:
ساخت دو مدل مختلف.
- Metaspeed Sky برای افزایش طول گام
- Metaspeed Edge برای افزایش تعداد قدم
این نگاه علمی باعث شد دوندگان حرفهای گزینهای دقیقتر برای سبک دویدن خود داشته باشند.
داستان ۲۳: همکاری با دنیای مد
در دهه اخیر، مرز بین کفش ورزشی و کفش مد تقریباً از بین رفته است.
ASICS که زمانی فقط در پیستهای دو دیده میشد، حالا وارد همکاریهای جالبی با طراحان مد شد.
برندهایی مثل:
- Kiko Kostadinov
- Comme des Garçons
- Awake NY
با ASICS همکاری کردند.
نتیجه کفشهایی بود که هم ظاهر هنری داشتند و هم تکنولوژی ورزشی.
در خیابانهای توکیو، لندن و نیویورک ناگهان مدلهای خاص ASICS دیده میشدند.
برای برندی که سالها فقط به عملکرد فکر میکرد، این یک تغییر بزرگ بود.
داستان ۲۴: دویدن در عصر دادهها
امروز دنیای ورزش دیگر فقط درباره تمرین نیست.
دادهها نقش مهمی پیدا کردهاند.
ASICS شروع کرد به توسعه ابزارهایی که بتوانند دادههای دویدن را تحلیل کنند.
اپلیکیشنهای ورزشی، ساعتهای هوشمند و حسگرهای حرکتی به دوندگان کمک میکنند بفهمند:
- چگونه میدوند
- کجا انرژی هدر میدهند
- چه زمانی باید استراحت کنند
شرکت حتی پروژههایی را شروع کرده که در آنها از هوش مصنوعی برای تحلیل حرکت بدن استفاده میشود.
هدف همان هدف قدیمی است:
کمک به انسان برای حرکت بهتر.
داستان ۲۵: بازگشت به ریشهها
با وجود تمام پیشرفتهای تکنولوژیک، ASICS هنوز چیزی را فراموش نکرده است:
فلسفهای که اونیتسوکا دههها پیش مطرح کرد.
در دفتر مرکزی شرکت هنوز هم جملهای روی دیوار دیده میشود:
Anima Sana In Corpore Sano
مدیران جدید شرکت میگویند اگر روزی ASICS فقط به فروش فکر کند و سلامت انسان را فراموش کند، دیگر ASICS واقعی نخواهد بود.
برای همین پروژههای زیادی درباره:
- سلامت ذهن
- ورزش برای زندگی روزمره
- تشویق مردم به فعالیت بدنی
در سراسر جهان اجرا میشود.
داستان ۲۶: کفشهایی که با کامپیوتر طراحی میشوند
در گذشته طراحی کفش بیشتر به تجربه طراحان وابسته بود.
آنها سالها کار میکردند، مدلهای مختلف میساختند و کمکم به نتیجه میرسیدند.
اما در سالهای اخیر، روش طراحی کاملاً تغییر کرده است.
ASICS شروع کرد به استفاده از مدلسازی دیجیتال و شبیهسازی کامپیوتری.
مهندسان میتوانند حرکت پا را در نرمافزارها بازسازی کنند؛
ببینند وقتی یک دونده با سرعت بالا میدود چه نیروهایی به کفش وارد میشود.
قبل از اینکه حتی یک کفش واقعی ساخته شود، دهها نسخه دیجیتال آزمایش میشوند.
این روش باعث شد طراحی کفشها سریعتر و دقیقتر شود.
در واقع بعضی از کفشهای جدید ASICS بیشتر در کامپیوتر متولد میشوند تا در کارگاه.
داستان ۲۷: کفشهایی برای سیاره زمین
صنعت کفش ورزشی سالها یکی از صنایع آلاینده محسوب میشد.
مواد شیمیایی، پلاستیک و فرایندهای تولیدی میتوانستند به محیط زیست آسیب بزنند.
در سالهای اخیر ASICS پروژه بزرگی برای پایداری محیط زیست شروع کرد.
آنها تلاش کردند:
- مواد بازیافتی بیشتری در کفشها استفاده کنند
- مصرف آب در تولید را کاهش دهند
- ردپای کربنی محصولات را کمتر کنند
برخی از مدلهای جدید با مواد بازیافتی ساخته شدهاند.
هدف این است که ورزش نهتنها به سلامت انسان کمک کند، بلکه به سلامت زمین هم آسیب نزند.
داستان ۲۸: وقتی دویدن تبدیل به سبک زندگی شد
زمانی دویدن بیشتر یک ورزش حرفهای محسوب میشد.
اما در دهههای اخیر به بخشی از سبک زندگی مردم تبدیل شده است.
در بسیاری از شهرهای جهان، صبح زود پارکها پر از افرادی است که میدوند.
ASICS خیلی زود متوجه این تغییر شد.
شرکت شروع کرد به طراحی کفشهایی که فقط برای قهرمانان نباشند؛
برای افرادی که میخواهند سالمتر زندگی کنند.
این تغییر باعث شد میلیونها نفر در سراسر دنیا با نام ASICS آشنا شوند.
دیگر این برند فقط برای ورزشکاران حرفهای نبود؛
برای هر کسی بود که میخواست حرکت کند.
داستان ۲۹: رقابتی که هنوز ادامه دارد
اگر به صنعت کفش ورزشی نگاه کنید، سه نام همیشه در کنار هم دیده میشوند:
- Nike
- Adidas
- ASICS
هر کدام مسیر متفاوتی را انتخاب کردهاند.
Nike بیشتر روی بازاریابی و ستارههای ورزشی تمرکز دارد.
Adidas روی ترکیب فناوری و مد کار میکند.
اما ASICS همچنان بیشتر از هر چیز به علم حرکت بدن وفادار مانده است.
همین تفاوت باعث شده بسیاری از دوندگان حرفهای هنوز هم این برند را ترجیح دهند.
رقابت همچنان ادامه دارد؛
و همین رقابت است که صنعت ورزش را هر سال پیشرفتهتر میکند.
داستان ۳۰: داستانی که از یک کارگاه کوچک شروع شد
اگر به سال ۱۹۴۹ برگردیم، همه چیز بسیار ساده بود.
یک کارگاه کوچک در شهر کوبه.
چند کارگر.
و مردی به نام کیهاچیرو اونیتسوکا.
او فقط یک آرزو داشت:
کمک کند جوانان ژاپنی با ورزش آینده بهتری بسازند.
هیچکس آن زمان تصور نمیکرد این ایده ساده روزی تبدیل شود به برندی که در بیش از صد کشور دنیا شناخته میشود.
اما شاید راز این موفقیت در همان فلسفه اولیه باشد:
ورزش فقط برای پیروزی نیست؛
برای ساختن بدن سالم و ذهن سالم است.
امروز میلیونها نفر در جهان با کفشهای ASICS میدوند.
و هر قدم آنها، ادامه همان داستانی است که دههها پیش در یک کارگاه کوچک شروع شد.
بدون دیدگاه